Co warto wiedzieć przed zakupem okien...

Kupno okien do domu to inwestycja na lata. Aby dobrze wybrać, musimy sprecyzować nasze oczekiwania. Okna muszą się łatwo zamykać i otwierać, a więc nie mogą się wypaczyć. Muszą być zaporą dla złodzieja, a także chronić wnętrze domu przed wiatrem i deszczem – czyli być szczelne. Jeśli dom stoi w hałaśliwej okolicy – powinny też izolować wnętrze od hałasu. Muszą zatem być ciche, szczelne, a ich ramy – sztywne. Planując zakup okien do własnego domu, na początku zwykle zadajemy sobie pytanie, z jakiego materiału powinny być one wykonane. Najpopularniejszymi oknami stosowanymi w domach i mieszkaniach są okna plastikowe i drewniane. Przed wyborem warto zapoznać się z ich plusami i minusami.

WŁAŚCIWOŚCI OKIEN

Sztywność

Na sztywność okien drewnianych największy wpływ ma gatunek drewna, z jakiego zostały wykonane. Ciężkie drewno ma większą gęstość, dzięki czemu jest twardsze i mocniejsze. Najpopularniejszym surowcem na okna jest sosna – drewno stosunkowo tanie i o dobrych parametrach wytrzymałościowych. Jej egzotyczną odmianą jest meranti, które ma kolor bardzo zbliżony do mahoniu. Najtańszym surowcem jest świerk – musi jednak być odmiany górskiej, nie nizinnej. Najlepszym drewnem spośród gatunków iglastych jest modrzew – odporny i wytrzymały, ale ponieważ występuje dość rzadko, jest drogi. Sztywność okien plastikowych nie zależy od zastosowanego surowca, lecz od budowy profili i użytych w nich wzmocnień.

Szczelność

To cecha, która zależy przede wszystkim od okuć i uszczelek, jakie są zamontowane w oknie. Okucie dociąga skrzydło okienne do nieruchomo osadzonej w murze ramy. Szczelność takiego połączenia zapewniają uszczelki. Chronią one przed przewiewaniem wiatru, a także zapobiegają przedostawaniu się kropli deszczu niesionych przez wiatr. Parametrem, który określa szczelność okien, jest współczynnik infiltracji a [m³/(m·h·daPa²/³)]. W pomieszczeniach z wentylacją mechaniczną lub klimatyzacją okna powinny mieć współczynnik a<0,3, w pomieszczeniach z wentylacją grawitacyjną pomiędzy 0,5 a 1,0. Do zwiększenia przepływu powietrza przez okno służy funkcja mikrowentylacji w okuciu lub nawiewnik zamontowany w ramie okiennej albo w świetle szyby.

Izolacyjność akustyczna

W zależności od natężenia hałasu w otoczeniu domu okna powinny tłumić 25-40 dB. Różnica w izolacyjności akustycznej okien wynikająca jedynie z materiału, z którego wykonane są ramy, jest na tyle niewielka, że nie można się nią kierować przy wyborze okien do domu w hałaśliwym miejscu. Najważniejsze są bowiem szyby i uszczelki. Dokładniej na izolacyjność akustyczną okien mają wpływ grubość i rodzaj szyb, szerokość pustki międzyszybowej, rodzaj wypełniającego ją gazu i szczeliny infiltracyjne w oknie. Standardowy zestaw szybowy ma izolacyjność na poziomie 32 dB. Jednak w oknach wychodzących na ulicę o dużym natężenu ruchu, warto pomyśleć o szybach zespolonych o izolacyjności 36-46 dB.

Przenikalność cieplna

Podstawowym parametrem, który pozwala określić izolacyjność termiczną okna, jest współczynnik przenikania ciepła U [W/(m²·K)]. Według normy maksymalna wartość współczynnika U dla okien w elewacji to 1,8 W/(m²·K) – dla strefy klimatycznej I, II i III, oraz 1,7 W/(m²·K) – dla strefy IV i V. Nowoczesne okna są jednak cieplejsze i mają zdecydowanie niższą, czyli lepszą wartość współczynnika U. Okna montowane w domach energooszczędnych powinny mieć współczynnik U nie większy niż 1,3 W/(m²·K), ale nic nie stoi na przeszkodzie, jeśli będą one jeszcze cieplejsze.

O parametrach całego okna decydują cechy pakietu szybowego i profili oraz sposób ich zespolenia, czyli osadzenia szyby w ramie. Dlatego na korzystne parametry cieplne całego okna mają wpływ wartości współczynników jego poszczególnych elementów składowych. Oczywiście największe znaczenie mają szyby, bo to przez nie zimą ucieka, a latem napływa najwięcej ciepła. Najpopularniejsze są szyby termoizolacyjne, w których tafle szkła są oddzielone ramką dystansową, a przestrzeń między nimi jest wypełniona gazem szlachetnym. Najcieplejsze zestawy dwuszybowe mają współczynnik przenikania ciepła U=0,9-1,0 W/(m²·K), a pakiety trzyszybowe nawet U=0,4-0,6 W/(m²·K). Zewnętrzna szyba może być pokryta warstwą tlenków metali, która powoduje zmniejszenie strat ciepła.

W oknach drewnianych ostateczna wartość współczynnika przenikania ciepła zależy głównie od szerokości profilu – im jest szerszy, tym cieplejszy. W oknach plastikowych izolacyjność termiczną polepsza większa liczba komór w profilu. Na przykład profil pięciokomorowy pozwala osiągnąć współczynnik U=1,3 W/(m²·K), podczas gdy trzykomorowy około 1,5 W/(m²·K).

Bezpieczeństwo

By okna spełniały wymogi antywłamaniowości, muszą być wyprodukowane zgodnie z zaleceniami normy ENV 1627. Opisuje ona sześć klas odporności na włamanie, które dotyczą całego okna. Oznacza to, że gdy okno ma klasę WK1, musi stawić czoło włamaniu dokonywanemu przez przypadkowego sprawcę, który posługuje się jedynie siłą mięśni, czyli kopie okno, naskakuje na nie lub pcha je barkiem. Takie okno, niestety, nie stanowi bariery dla złoczyńcy dysponującego prostymi narzędziami. Osadzona w nim standardowa szyba nie wytrzyma prawdopodobnie próby polegającej na uderzeniu w nią workiem z piaskiem o wadze 30 kg.
Okno mające klasę WK2 musi przez co najmniej 3 minuty stawiać opór przypadkowemu włamywaczowi z prostymi narzędziami, takimi jak: śrubokręt, klin czy szczypce. Zamontowana w nim szyba powinna mieć klasę P4, a listwy przyszybowe muszą być przyklejone lub dokręcone.
Klasa WK3 oznacza okno, które co najmniej 5 minut stawia opór przypadkowemu włamywaczowi dysponującemu nie tylko prostymi narzędziami, ale także stalowym łomem. Okno tej klasy musi mieć szyby P5 oraz przyklejone lub dokręcone listwy przyszybowe. W klasie WK4 okno musi przez 10 minut opierać się doświadczonemu włamywaczowi mającemu piłę, młotek, siekierę, dłuto, i na przykład akumulatorową wiertarkę. Zamontowana w nim szyba P6 musi być otoczona przykręconymi lub przyklejonymi listwami przyszybowymi.
Do klasy WK5 są zaliczane okna, które przez co najmniej 15 minut stawiają opór doświadczonemu włamywaczowi z narzędziami elektrycznymi średniej mocy, takimi jak: wiertarka, piła, szlifierka kątowa. W oknach tej klasy instalowane są szyby P7 zabezpieczone odpowiednio mocowanymi listwami przyszybowymi. Okno klasy WK6 powinno stawiać opór przez co najmniej 20 minut, nawet wtedy, gdy forsuje je doświadczony włamywacz dysponujący mocnymi narzędziami elektrycznymi, na przykład wiertarką lub szlifierką kątową z dyskiem o średnicy 230 mm. Okno z tą klasą musi mieć szybę P8 z odpowiednio umocowanymi listwami przyszybowymi.
Wszystkie typy okien z klasą WK mają (niezależnie od jej numeru) klamkę zamykaną na klucz.
O klasie okna decyduje więc czas, przez jaki stawia ono opór złodziejowi. Choć wydaje się, że 20 minut to niewiele, dla włamywacza to bardzo długo – przez ten czas może zostać przez kogoś zauważony, z pewnością usłyszą i wyczują go okoliczne psy, poza tym nie tylko zadziała system alarmowy, ale prawdopodobnie na miejsce włamania dojedzie też patrol agencji ochrony. Włamywacz, który zorientuje się, że dom ma trudne do sforsowania okna, zazwyczaj próbuje znaleźć inny obiekt, z mniej odporną stolarką.

Okna Sosnowiec